Cinerituel Anasayfa - Cinerituel

Fat Girl (2001): Bekaret ve Vahşet

07 Aralık, 2013 / yazar: Gökhan Gök / Eleştiriler, Sinema ve Cinsellik

İnsan ya kendi yetkinlikleriyle ya da başkaları ile kendini kıyaslayarak kendine bir değer biçer.(*) Kişinin kendi koyduğu yetkinlik idealine ulaşması, insanın sonsuz hırslarını göze aldığımızda ulaşılması oldukça zordur. Çünkü insan yapısı gereği hep daha fazlasını istemektedir. Oysa ki daha alt seviyedeki biriyle kendisini kıyaslamak hem egosunu besleyecek bir damar, hem de haz ile sonuçlanmaktadır. Sonuçta kazançlı çıkan taraf kendisidir. Ancak işin içine aile girdiğinde ilişkiler daha gri bir alana taşınır. Türlü tabularla korunan aile kavramı içinde yaşanan kıskançlık, bireylerin özyıkımına sebep olacak kadar güçlüdür ancak bunu konuşmak mümkün değildir. Diğer bir değişle aile bireyleri arasındaki kıskançlık da tabudur, konuşulamaz!

Devamını oku

Yozgat Blues (2013): Şehrin Yalnızlığı, Taşranın Çekingenliği

06 Aralık, 2013 / yazar: Demet Öztürk / Eleştiriler, Türkiye Sineması

Bolca “Yerli Film” kokan bir haftaya giriyoruz. Sinema salonları bu hafta 5 yerli filme daha kapılarını açıyor. Türk sineması adına durumun iyi olup olmaması ise seyircinin tepkileri ve filmlerin kalitesi ile belli olacak.

Vizyona giren yerli yapımlardan olan Mahmut Fazıl Coşkun’un ikinci uzun metraj filmi “Yozgat Blues” ise haftanın en dikkat çeken yapımı. Film, katıldığı festivallerden “En İyi Film” başta olmak üzere pek çok önemli ödülü kapmayı başardı. Genelde ödüllü filmlerin yaşadığı bahtsızlıktan “gişe hüsranı”ndan farklı bir yapım olması nedeniyle sıyrılacağına inanıyorum.

Devamını oku

Blue Velvet (1986): Rahatsız Eden Filmlerin Yönetmeni David Lynch’ten

05 Aralık, 2013 / yazar: Demet Öztürk / Eleştiriler, Sinema ve Cinsellik

David Lynch’in 1986 yapımı “Blue Velvet” filmi, Lynch’in klasik anlatı yapısının kalıplarını zorlamadan, adeta resim yapar gibi, ele avuca sığan bir film olarak izleyiciye sunulmuş.

Lynch, detayları ve metaforik sunumlarıyla, Amerikan kasabasının iç yüzünü izleyiciye aktarmıştır. Film, tümden gelim yöntemiyle kadife görünümünde bir gökyüzü ile karşılar izleyicileri. Arka planda film boyunca kulaklarınızın pasını silecek “Blue Velvet” şarkısı eşliğinde görüntüler arasında yumuşak geçişler yaşanır. “Huzurlu bir girişi nasıl rahatsız edebiliriz”in örneği altında, Jeffre’nin babasının bahçeyi sulaması ve akabinde

Devamını oku

La Pianiste (2001): Cinselliğin Rahatsız Edici Boyutu

04 Aralık, 2013 / yazar: Teksin Begeç / Eleştiriler, Sinema ve Cinsellik

Haneke sinemasından bahsederken değinmemiz gereken en önemli nokta, sinemasında temel bir unsur olarak işlev gören rahatsız etme düsturudur. Rahatsız etme eylemini izleyicinin edilgen yapısını kıracak bir nesne olmaktan çıkarıp izleyici-film-rahatsızlık üçgeninde bütünleşik bir mekân dizaynı kurup, seyirciyi tam da olmasını istediği gibi edilgen konumu içerisinde huzursuzlaştırır. Bu işlemi her filminde farklı motiflerle işleyen yönetmen, Freudyen ve Lacancı öğelerin açık bir biçimde yer aldığı La Pianiste (Piyano Öğretmeni) filminde, orta yaşlı bir kadın ile genç erkek öğrencisi arasındaki skandal aşkı, yabancılaşma ve sapkınlık ana teması üzerinden oldukça başarılı bir şekilde işler. Bu anlatıyı gerçekleştirirken izleyici-karakter özdeşliğini/kimlik edinimini sadece tek bir karakterle değil, ön planda olan kadın ve erkek özdeşleşmelerinin

Devamını oku

No (2012): Bir Reklam Hicvi

01 Aralık, 2013 / yazar: Teksin Begeç / Eleştiriler

Dönem filmleri farklı bakış açılarına göre işlenebilir; kimileri ele alınan dönemle hesaplaşmak, tarihten ders çıkarmak için, kimileri de birebir dönemin kendisini belgesel bir üslupla aktarmak için konuyu ele alır. Bu tercih aynı zamanda filmin didaktik bir yapıya mı yoksa “gerçeğin yaratıcı bir biçimde yorumlanması”na* mı evrileceğinin de seçimini yapmak demektir. Hikâyenin kimin/neyin gözünden anlatılacağı da bir o kadar önemlidir. Çünkü uzun zamandır süregelen “fiction” ve “nonfiction” kelimelerinin karşılığının (öyküsel olan ve öyküsel olmayan) yaratıcılık konusunda oluşturduğu tartışmalar bu seçimlerle konuyu daha da netleştirecektir. Pablo Larrain’in Şili’nin kanlı darbe dönemini anlattığı üçlemesinin son halkası “No”, bir reklamcının gözünden dönemi anlatması ve tipik bir Mockumentary örneği olması açısından konuyu özetleyecek yapımlardan biri.

Devamını oku

« İlk ‹ Önceki 128 129 130 131132133 134 135 136 Sonraki ›Son »

Yönetmen Sineması: Agnès Varda

19 Ocak, 2019 / yazar: İlayda Bıyıklı

Sanat tarihi okuduktan sonra, sanat hayatına aslen fotoğrafla başlayan Belçika asıllı Fransız yönetmen Agnès Varda, ...
Yönetmen Sineması: Alfred Hitchcock

30 Aralık, 2018 / yazar: Demet Öztürk

Çok sevdiğim bir söz var “Mantık sıkıcıdır.” Alfred Hitchcock dünya sinema tarihinin en önemli ve biricik ...
Yönetmen Sineması: Abdellatif Kechiche

28 Kasım, 2017 / yazar: İlayda Bıyıklı

Çok sıkıcı görünen senaryoları dahi izlenebilir derecede, doğallığını yitirmeden görselleştirebilen, filmlerini ...
Yönetmen Sineması: Metin Erksan

14 Kasım, 2017 / yazar: Demet Öztürk

Metin Erksan, Türk Sineması’nın en çok tartışılan ve sansüre maruz kalan, buna rağmen dönemindeki filmlerden farklı ...
Yönetmen Sineması: Jane Campion

07 Kasım, 2017 / yazar: Dilan Salkaya

Uzun metrajları bir yana, adını son dönemde en çok Top of the Lake dizisi ile duyduğumuz Yeni Zelandalı yönetmen ...